The best Show Ever!!!

Thank you Overdose and  Dimitri Alora

“Ένα πράγμα που δε μπορώ να θυμηθώ είναι αν είχα δει ποτέ συναυλία στην επέτειο της Εθνικής μας γιορτής,αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτήν θα την θυμάμαι για όλη μου τη ζωή. Ήταν η πέμπτη φορά που οι Καναδοί Annihilator μας έκαναν την τιμή να μας επισκεφτούν, με τις προηγούμενες να χρονολογούνται το 1991, το 2001, το 2009 και το 2011. Με αρκετές ανακατατάξεις για άλλη μία φορά στη σύνθεση τους και με τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη τους Jeff Waters να έχει αναλάβει πλέον και τα φωνητικά μετά από 19 χρόνια, το γκρουπ κυκλοφόρησε πέρυσι τον 15ο δίσκο του ονόματι ”Suicide Society”. Ακόμα θετικότερο ήταν το γεγονός ότι support συγκρότημα θα ήταν οι φοβεροί και τρομεροί Foray Between Ocean, πέντε φοβεροί τύποι οι οποίοι κάπου στα μέσα Ιουνίου κυκλοφόρησαν το παρθενικό τους άλμπουμ ”Depression Neverending” και εκτός από το να με κάνουν οπαδό τους σχετικά εύκολα,παρήγαγαν έναν απίστευτο ήχο που έχω χρόνια να ακούσω και που σίγουρα έχουν έρθει για να μείνουν. Ήταν και η 1η φορά που είχα την πραγματική τύχη να παρακολουθήσω συναυλία στο Piraeus 117 Academy, έναν πανέμορφο χώρο που μπορεί να βγάλει εκπληκτικό ήχο και που είναι έτσι δομημένος ώστε κι αυτός που θα κάτσει τέρμα πίσω να βλέπει πεντακάθαρα και να νιώθει ότι βρίσκεται πολύ πιο κοντά στη σκηνή απ’ότι πραγματικά ισχύει.

 

14639792_1200525086689134_2028096636864684267_n
Αν και βγήκαν πέντε λεπτά μετά το προγραμματισμένο (20:25), ο χώρος έχει σχετικά αρκετό κόσμο μέσα, φτάσαμε σε σημείο πλέον να χαιρόμαστε με τα αυτονόητα,να τιμάει δηλαδή ο κόσμος το εναρκτήριο Ελληνικό συγκρότημα σε κάθε συναυλία. Τα παλικάρια ξεκινάνε με περίσσεια αυτοπεποίθηση και πολύ καλά κάνουν. 3η μόλις συναυλία τους και το πράγμα μιλάει από μόνο του εξ’αρχής,αρχίζουν με φρενήρη ρυθμό και παίρνουν το ανυποψίαστο κοινό με το μέρος τους. Ο ήχος είναι γιγάντιος,ακριβώς όπως στο ντεμπούτο τους,έχω ακούσει να τους χαρακτηρίζουν progressive, djent, metalcore και λοιπές αρλούμπες. Είναι τόσο περιοριστικοί οι όροι αυτοί για τη μουσική τους αλλά το θετικό είναι ότι δε δείχνουν να τους νοιάζει. Εγώ για να μην εκτεθώ, θα πω ότι είναι η παλίρροια που σε παίρνει αμπάριζα την ώρα που είσαι ξανοιγμένος στο πέλαγος (ή τον ωκεανό για να κάνουμε το σωστό λογοπαίγνιο με το όνομα τους) και σε βυθίζει σε νανοδευτερόλεπτα. Το αν θα πνιγείς ή θα σωθείς εξαρτάται από το αν θα τους αφομοιώσεις, δεν είναι εύκολη η μουσική τους,αν όμως έχεις υπομονή,θα σε κερδίσουν χωρίς κόπο.Οι τύποι φοράνε πάνω τους τατουάζ είτε των Cult Of Luna, είτε του Superman,οι κιθάρες ξερνάνε ριφφς και φωτιά μαζί, ο μπασίστας που θυμίζει καλαθοσφαιριστή υποστηρίζει τον ντράμερ-χταπόδι-φαινόμενο-πρώτο λαχείο-δεν ξέρει τι παίζει ο άνθρωπος και πολλά πολλά άλλα,ενώ ο ασκεπής τραγουδιστής με ευκολία εναλλάσσει τα φωνητικά του από σκληρά σε μαλακά,κάνει το απαραίτητο χιούμορ όταν χρειάζεται και κερδίζει πόντους για όλο το συγκρότημα με την προσιτή συμπεριφορά του.Δυστυχώς λόγω χρόνου υποθέτω, παίζουν 5 μόλις κομμάτια και τελειώνουν 5 λεπτά νωρίτερα (20:55), δηλαδή παίξανε μόνο μισή ώρα και 10′ λιγότερο από το κανονικό. Με στεναχώρησε αρκετά αυτό το γεγονός, δεν πτοήθηκαν όμως και τα δώσανε όλα,το μέλλον τους ανήκει και εύχομαι να μπορέσω να πάρω μεγαλύτερη δόση τους προσεχώς. Τα έχουν όλα,συμφέρουν και είναι εκεί έξω δίπλα σας,όπου σταθείτε και βρεθείτε, ψαχτείτε. Πολλά μπράβο κύριοι.”

 

Link

Ανταπόκριση: ANNIHILATOR, Foray Between Ocean @Piraeus 117 Academy, Αθήνα (28/10/2016)

0 50